Θεός σχωρέστον...

Η γελοιογραφία του Steve Bell από το σημερινό φύλλο του Guardian, λέει πολλά. Ακόμη περισσότερα βέβαια θα μας πουν τα μέτρα που θα μας πάρουν οι καλοί μας φίλοι οι Ευρωπαίοι...

Καλή τύχη!

Μπαρόζο ο... καλοδάκτυλος!

Διάβαζα σήμερα στο "Έθνος" το άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ.
Για ρίξτε κι εσείς μια ματιά σε μερικές ΜΕΓΑΛΕΣ αλήθειες...

ΧΡΕΟΚΟΠΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ Ή Η... Ε.Ε;

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Στην πολιτική επίθεση εναντίον της χώρας μας που έχει εξαπολύσει η Γερμανία και άλλες δυνάμεις της ΕΕ και στην κερδοσκοπική επίθεση που τη συνοδεύει, χρησιμοποιούνται ένα σωρό προπαγανδιστικοί μύθοι και ανακρίβειες, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και να παραλύσουν εκ των προτέρων τις όποιες αντιδράσεις τους στα μέτρα στραγγαλιστικής λιτότητας που υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να εξαγγείλει. Επικεντρώνοντας όλη τη συζήτηση στο ύψος του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, επιχειρείται η παραπλάνηση της ανενημέρωτης κοινής γνώμης.

Χρεοκοπεί άραγε μια χώρα όταν επί σειρά ετών έχει ελλείμματα; Ναι, είναι η απάντηση που προσπαθούν να υποβάλουν. Οχι, είναι η σωστή απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία.

Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι γίνεται στις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη - την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.

Και οι τρεις, ολόκληρη τη δεκαετία 2001 - 2010 (εννοείται ότι για το 2010 αναφερόμαστε σε προβλέψεις) είχαν ελλείμματα και μόνο ελλείμματα και τα δέκα ανεξαιρέτως συνεχή χρόνια!

Η ευρωζώνη 6,6% για το 2010 και 6,2% για το 2009, αλλά και 2,5% το 2002 ή 3% το 2003.

Πολύ χειρότερη η κατάσταση στις ΗΠΑ: έλλειμμα 10% το 2010 και 12,5% το 2009 ή 5,9% το 2008. Επίσης 3,7% το 2002 και 4,8% το 2003.

Στην Ιαπωνία απερίγραπτα χειρότερα τα πράγματα: έλλειμμα 8% το 2002 και επίσης 8% το 2003, αλλά και 5,8% το 2008 και 10,5% το 2009 ή 10,2% το 2010! Για ολόκληρη τη δεκαετία, τα ελλείμματα της Ιαπωνίας ήταν σαφώς χειρότερα από αυτά της Ελλάδας!

Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος. Η Ιαπωνία να δείτε! Στο 135,4% (!) του ΑΕΠ της βρισκόταν το δημόσιο χρέος της ήδη από το 2000 και καθόλου δεν έχει μειωθεί στη διάρκεια της δεκαετίας. Αντιθέτως έχει εκτοξευθεί στο 197,2% (!), όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 112,6% το 2009 και εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 125% το 2010.

Έπειτα, ο περιορισμός της συζήτησης στο δημόσιο χρέος δεν επιτρέπει την πλήρη απεικόνιση της κατάστασης.

Αν επεκτείνουμε την ανάλυση στο συνολικό χρέος κάθε χώρας (το σύνολο του ποσού δηλαδή που έχει δανειστεί το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες, άρα δημόσιο συν ιδιωτικό χρέος), η εικόνα αλλάζει εντυπωσιακά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο ύψος του 179% του ΑΕΠ. Εξαιρετικά υψηλό, μπορεί να νομίσει κανείς. Ισως, αλλά ο μέσος όρος της ΕΕ είναι... 175%! Ίδιο δηλαδή με της Ελλάδας.

Στο συνολικό χρέος δε καθόλου «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα. Την ξεπερνούν η Ολλανδία (!) με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και πάει λέγοντας.

Εντυπωσιακά στοιχεία προκύπτουν επίσης όταν ασχοληθεί κανείς με το εξωτερικό χρέος μιας χώρας (πόσα χρωστούν δηλαδή το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες μιας χώρας σε ξένες τράπεζες, δεδομένου ότι πάντα ένα τμήμα του χρέους αναφέρεται σε τράπεζες της ίδιας της χώρας).

Περιορίζοντας το δείγμα στις βαλλόμενες μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία) και στην Ιρλανδία, η οποία ως... χώρα-φούσκα του νεοφιλελευθερισμού έχει συρρικνωμένο σχετικά δημόσιο χρέος αλλά αστρονομικό χρέος επιχειρήσεων και ιδιωτών, προκύπτει μια εντελώς διαφορετική κατάταξη αυτών των χωρών.

Στο εξωτερικό χρέος, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι η Ιρλανδία χρωστάει στους ξένους το... 414% του ΑΕΠ της και η Πορτογαλία το 130% του δικού της ΑΕΠ.

Σε σαφώς καλύτερη μοίρα βρίσκονται η Ελλάδα με 89,5% του ΑΕΠ και η Ισπανία με 80% βάσει των στοιχείων που δίνει η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Υπάρχουν κι άλλες χώρες της ευρωζώνης, λοιπόν, που στην πραγματικότητα χρωστούν περισσότερα στις τράπεζες ή στους ξένους από την Ελλάδα.

ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
Κερδοσκοπικά και πολιτικά τα αίτια

Έξι χώρες της ευρωζώνης τουλάχιστον με επικεφαλής την Ολλανδία και το Βέλγιο, έχουν συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας!

Δέκα ολόκληρα χρόνια η Ιαπωνία έχει δημόσιο χρέος τρομερά μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας και παράλληλα την ίδια δεκαετία έχει ελλείμματα κατά μέσο όρο πολύ χειρότερα από τα ελληνικά!

Ο κατά κεφαλήν εξωτερικός δανεισμός της Ιρλανδίας είναι σχεδόν οκταπλάσιος (!) από της Ελλάδας. Το γεγονός ότι για καμιά από αυτές τις χώρες δεν λένε ότι χρεοκοπεί (πολύ σωστά, άλλωστε), ενώ το λένε για την Ελλάδα (εντελώς αβάσιμα), αποδεικνύει ότι η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο πολιτικών και κερδοσκοπικών επιθέσεων.

Ο καιρός των ειδήσεων...

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα...

Έκτακτο δελτίο καιρού της ΕΜΥ

"Έκτακτο δελτίο πρόγνωσης επικίνδυνων καιρικών φαινομένων για την Τετάρτη, εκδόθηκε από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία.

Σύμφωνα με το δελτίο, προβλέπεται η εκδήλωση πολύ ισχυρών βροχών και καταιγίδων από τις πρωινές ώρες στο βόρειο Ιόνιο, την Ήπειρο, τη δυτική Μακεδονία και στη συνέχεια στη δυτική Στερεά, το νότιο Ιόνιο, τη δυτική Πελοπόννησο και την κεντρική και ανατολική Μακεδονία.

Το βράδυ, τα επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα θα επεκταθούν στη Θράκη, τα νησιά του βόρειου και ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

Παράλληλα, θα επικρατήσουν άνεμοι νοτίων διευθύνσεων εντάσεως 8 με 9 μποφόρ και πιθανόν στο Αιγαίο τοπικά 10 μποφόρ."

(τον καιρό "τσιμπήσαμε"από το skai.gr)

Χωρίς να είμαι απόλυτη και αναλόγως με την έκταση των φαινομένων, έχω να παρατηρήσω το εξής:

Τα θεριά και τα πετεινά ξέρουν πως να προστατευτούν. Μιλάμε γι' αυτά που είναι ελεύθερα στη φύση χωρίς να τα έχει σκλαβώσει ο άνθρωπος στη δούλεψή του. Εμείς πάλι, οι άνθρωποι, έχοντας ξεχάσει τη φύση και την αρμονική μας συνύπαρξη μ' αυτήν, παραδομένοι στο δούλεμα της τηλεόρασης , θα φοβηθούμε μαζί με τους τηλεαστέρες μη μας πάρει και μας σηκώσει το καιρικό φαινόμενο στο διάβα του.

Να φοβάσαι, με την έννοια του σεβασμού, τη φύση και τη δύναμη που έχει είναι λογικό.

Παράλογο όμως είναι να χτίζεις εκεί που πριν ήταν ποτάμι και να διαμαρτύρεσαι όταν το ποτάμι θα έρθει φουριόζο ν' απλώσει την αρίδα του στο σαλόνι σου για να πιεί καφέ, ενώ ταυτόχρονα και πολύ ειλικρινά θα σου ζητάει συγγνώμη που άργησε να περάσει νωρίτερα!

Μετά οι τηλεαστέρες θα συνδεθούν με τους ρεπόρτερς και θ' αρχίσει να ξεχειλίζει η οργή απ' τα παράθυρα των δελτίων . Ύστερα όλα θα στεγνώσουν και η ζωή θα συνεχιστεί, όπως πάντα, μέχρι το επόμενο έκτακτο δελτίο καιρού όπου το έργο θα ξαναπαιχτεί σε επανάληψη, αλλά δεν θα εμπεδωθεί, ώστε κάποια στιγμή επιτέλους, να τελειώσουν οι παραστάσεις.

Αυτά για τον καιρό...πάμε και στις ειδήσεις τώρα:

Άνοδος των σπρεντς, ύφεση, πάγωμα μισθών, περιστολή δαπανών, ψαλίδισμα επιδομάτων, νομοσχέδιο για τους μετανάστες, αγρότες, δηλώσεις κομμάτων, ΕΕ, Τρισέ, G7, ΔΝΤ, ΕΚΤ, Σου Μου Του, Σου Ξου Μου, σοκ, απεργία, αργία, χαλβάς, τουρσιά, αύξηση τιμής των καυσίμων, φορολογία, μπουρδολογία, siemens, σκάνδαλα, αηδία, άπλετο φως στην κοινωνία, γρίπη και νοσοκομεία, κλείσε το θερμοσίφωνα Μαρία, που πήγε η σύνταξη Ασπασία, πήγα για μπαλονάκι στο Υγεία, έκανε πλαστική η Ιουλία, μας πήρε και μας σήκωσε η ανία, κλείσε τα παράθυρα Βρασίδα γιατί παραφυλάνε στη γωνία οι Πρετεντέρηδες, οι αέρηδες και μια κατσιασμένη ακακία!

Ήταν το δελτίο ειδήσεων στη... σουρεαλιστική, απ το Βαρκούλα ΤιΒι.

Υ.Γ

Εξακολουθώ να θέλω απεγνωσμένα το τσαντάκι του Sport Billy και όλα τα Thundercats μαζί!

Περί H1N1 και το λουρί της μάνας...

Πιστεύω ότι είναι ένα απόσπασμα που πρέπει να διαβάσουμε και κατόπιν να αναζητήσουμε ολόκληρο το βιβλίο.

Εμείς, ως ΘΗΡΙΑ ΕΝΗΜΕΡΑ αλλά και ΘΕΡΙΑ ΑΝΗΜΕΡΑ, θα ψάξουμε να βρούμε άκρη μέσω των εκδόσεων του βιβλίου, όχι μόνο για να ενημερωθούμε τα ίδια, αλλά και για να το διαθέσουμε, μέσω τις εκπομπής μας, σε όσα περισσότερα αντίτυπα είναι δυνατόν να εξασφαλίσουμε, σε σας, για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Το παρουσιάζουμε όπως το βρήκαμε στο tvxs.gr , πάντα με κριτική διάθεση και ποτέ με δογματική. Με όσα διάβασα μέχρι στιγμής στο απόσπασμα που προδημοσιεύεται σήμερα στο tvxs.gr , νιώθω πως η στάση μας, σαν ΘΗΡΙΑ, απέναντι στο θέμα H1N1 είχε σωστή προσέγγιση και δικαιολογημένα ανησυχούσαμε, όχι για τον ιό και τις συνέπειες του, αλλά για την εκμετάλλευση που δεχόμαστε ως παγκόσμιοι πολίτες από τις φαρμακοβιομηχανίες και τα κράτη που αυτές χορηγούν οικονομικά, καθώς και τα αγαπημένα μας ΜΜΕ που λατρεύουν να σπέρνουν το φόβο και τι φρίκη σε όλους μας και σε κάθε ευκαιρία, τις περισσότερες φορές με το αζημίωτο φυσικά.

Σας παραπέμπουμε στον πρόλογο και ακολούθως στο link:

Η ευρωπαϊκή επιστήμη και πολιτική για πρώτη φορά ενάντια στη βιομηχανία των καινών επιδημιών.

Προδημοσίευση για το TVXS αποσπάσματος του υπό έκδοση βιβλίου του Πέτρου Αργυρίου

¨Θανάσιμες θεραπείες¨ (Απρίλιος 2010, εκδ. Άγνωστο)

Vanitas....

Τις πρώτες πρωινές ώρες με το μυαλό καθαρό απο τις σκέψεις της προηγούμενης μέρας και προσανατολισμένο στις ανάγκες της καινούργιας μέρας που έρχεται, συλλογίζεσαι με μεγαλύτερη καθαρότητα.

Δεν ξέρω σε πόσους συμβαίνει αυτό ή αν είναι μια δική μου, ιδιαιτερότητα να το πω, εμμονή, ανωμαλία; Δεν ξέρω τι είναι και για να πω την αλήθεια, δε με νοιάζει ο χαρακτηρισμός του.

Όταν νιώθω πως ολα γύρω μου βαλτώνουν κι όπου να ναι "πατώνω", όχι γιατί το θέλησα η ίδια, αλλά γιατί οι συνθήκες δε με βοηθούν να λειτουργήσω ανέμελα και χαλαρά, όπως ίσως, να ήθελα, τότε βρίσκω καταφύγιο στη μουσική και σε συγκεκριμένα τραγούδια. Και κυρίως εκείνα τα τραγούδια που σε πρώτη...ακρόαση μοιάζουν να είναι μελαγχολικά και απαισιόδοξα.

Κι όμως...

Αυτό το είδος τραγουδιού ακριβώς επειδή περιέχει την αποδοχή μιας κατάστασης πραγμάτων που δεν τι λες "αισιόδοξη", εκφράζει όμως την πραγματικότητα, κρύβει μέσα του τόση ελπίδα, τόση ανάγκη να σηκωθείς πάνω και να πατήσεις στα πόδια σου γερά που σου φτιάχνει τη διάθεση με τη μια.

Μπορεί και να κλάψεις, αλλά δε θα φοβάσαι πια, γιατί θα έχεις νιώσει μέσα σου την αποδοχή της κατάστασης και θα έχεις ανακτήσει ξανά το κουράγιο σου να αντισταθείς σε ο,τι σε βασανίζει.

Όπως κάποια μελοποιημένα ποιήματα που ενώ φαινομενικά δοξάζουν τη ματαιότητα των πραγμάτων σε σπρώχνουν, μέσω της αποδοχής της, να διεκδικήσεις και να μεθύσεις με τη ζωή και όσα κρυφά ή φανερά την συνθέτουν...

Κάπως έτσι διάλεξα το τραγούδι "Βάλτε να πιούμε" απο τα Διάφανα Κρίνα σε ποίηση Κλέανδρου Καρθαίου για σήμερα.

Γιατί τίποτα δεν κρατάει για πάντα, το τέλος είναι πάντα στο βάθος του διαδρόμου, όσους κύκλους κι αν κάνεις στον προθάλαμο, αλλά είναι σημαντικό και όμορφο να φτάνεις εκεί γεμάτος από τα ομορφότερα πράγματα που έχει να σου χαρίσει η ζωή...χωρίς να φοβάσαι , χωρίς να θρηνείς, χωρίς να νιώθεις μισός άνθρωπος που έζησε μισή ζωή.

Όχι, δεν είναι καθόλου απαισιόδοξη αυτή η ανάρτηση...το αντίθετο μάλιστα. Εκείνος που θέλει πραγματικά να ζήσει είναι εκείνος που έχει συνειδητοποιήσει βαθιά μέσα του και την κατάληξη των πραγμάτων, κατά τη γνώμη μου.

Έτσι ώστε να μη χαθεί η ουσία και το νόημα της ζωής που διάλεξε να ζήσει.

Καλημέρα αδέρφια:-)

Λίγο μετά τις 6 στον αέρα της πόλης γεμάτη από διάθεση και κέφι για ζωή...όπως ακριβώς της πρέπει και μας πρέπει!

"Βάλτε να πιούμε ζωή"!

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει...κρύο και χιόνια θα γεμίσει!

Καλό μήνα αδέρφια...το γεγονός πως ο Φεβρουάριος έχει μόνο 28 μέρες και φέτος κουβαλάει μαζί του κάτι γιορτές, κάτι αργιούλες, αλλά και απεργίες, ίσως τον κάνει πιο συμπαθή από τον Ιανουάριο που μας άφησε χθές... τώρα τι άλλο θα φέρει, θα δείξει.

Πρώτη του μήνα και η εκπομπή θα γίνει μόνο με το Θηρίο Β'...φήμες θέλουν το Θηρίο Α' να παρουσιάζει τα....βραβεία Grammy στο κοινό του Αγρινίου. Βλέπετε ξεκίνησε στις 3 τα ξημερώματα, σήμερα, η 52η τελετή απονομής των βραβείων Grammy στο Staples Center του Λος Άντζελες, οπότε θα απουσιάσει σήμερα-δικαιολογημένα- απο το ιερό καθήκον της εκπομπής! :-)

Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως θα έπρεπε να μεταδώσω κι εγώ ζωντανά τα...χοιροσφάγια των Απόκρεω στο χωριό μου, αλλά και μπρουτάλ θέμα είναι και καθόλου γκλάμουρους, οπότε άστο να πάει στο καλό:-)

Για θερμοκρασία Αγρινίου θα ενημερωθείτε αύριο που θα επιστρέψει...μη "σπάσουμε" και την παράδοση:-)

Καλημέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα!

Λίγο μετά τις έξι συντονιστείτε στο Κόκκινο...σερβίρουμε και καφέ!

Event....

Εδώ και μερικά χρόνια ο Έλληνας στριμώχνει την κοινωνική του ζωή μέσα στον ελάχιστο χρόνο του Σαββατοκύριακου.

Και τι να προλάβεις να κάνεις μένα σ' ένα Σαββατοκύριακο δηλαδή;

Να δεις συγγενείς, φίλους, να διασκεδάσεις, να κοιμηθείς, να ξεκουραστείς, να κάνεις τις δουλειές που δεν προλαβαίνεις τις καθημερινές, να καθαρίσεις το σπίτι, να μαγειρέψεις....αν κάνεις "λίγο απ' όλα", όσον αφορά το κεφάλαιο οικογενειακές/κοινωνικές υποχρεώσεις δεν ευχαριστιέσαι και πολύ, σου μένει η γεύση του μισού, αφού δεν σου φτάνει η μέρα για να δείς και να μιλήσεις με φίλους και συγγενείς όσο θα ήθελες , αν δεν κοιμηθείς και δεν τελειώσεις κάποιες εκκρεμότητες, θα τις βρείς μπροστά σου από βδομάδας και τρέχα γύρευε!

Φαύλος κύκλος! Να μη μιλήσουμε για τη διασκέδαση...άστο καλύτερα!

Προβληματίζεσαι και μόνο που το σκέφτεσαι!

Σκεπτόμενα λοιπόν τις ανάγκες του Έλληνα για διασκέδαση και προβληματισμό τα νταβραντισμένα παλληκάρια που έχουν βρεί την αιτία κάθε κακού σ' αυτόν τον τόπο στους ξένους, έχουν αρχίσει να διοργανώνουν ...event-ατραξιόν στο ΜΕΤΡΟ-φαντάζομαι και σε πλατείες, δρόμους κλπ- για να μη νιώθει χάλια όποιος Σάββατο βράδυ γυρίζει στο σπίτι του πτώμα από δουλειά ή άλλες υποχρεώσεις και δεν έχει κουράγιο για διασκέδαση!

Χθες βράδυ λοιπόν, στο ΜΕΤΡΟ, στο Σύνταγμα τα...νταβραντισμένα παλληκάρια έδωσαν ρεσιτάλ προς τιμήν της πατρίδος και του σκληρά εργαζόμενου και δοκιμαζόμενου έθνους!

Χωρισμένα σε παρέες, τόσο στην άνοδο όσο και στην κάθοδο των συρμών και φορώντας μπλουζάκια που... ξεχείλωναν από μούσκουλα και περηφάνια-αν και μερικοί "φλωρόφερναν" όπως παρατήρησε ο φίλος μου- έκαναν επίδειξη φρονημάτων!

Κάτι σαν επίδειξη τάπερ που έκαναν παλιά στα σπίτια, αλλά στο πιο...-πολύ πιο- επικίνδυνο!

Δεν ήμουν μπροστά, το σκηνικό μου το διηγήθηκε φίλος, που περίμενε στη στάση για να έρθει σπίτι μου.

Τα μπλουζάκια έγραφαν συνθήματα για την Ελλάδα-δυστυχώς δεν μπόρεσε ο φίλος μου να συγκρατήσει τί ακριβώς έγραφαν. Μάλιστα κάποιοι απ' αυτούς τα φορούσαν σε κοινή θέα, ενώ κάποιοι άλλοι κάτω από μπουφάν για να μην φαίνονται. Κατόπιν προτροπής των πιο θαρραλέων, έβγαζαν το μπουφάν τους γελώντας, αποκαλύπτοντας το καθαρόαιμο μπλουζάκι στο φιλοθεάμον κοινό.

Όταν ήρθε ο συρμός επιβιβάστηκαν μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο κι άρχισαν το...τραγούδι! Συνθήματα όπως "Αίμα και Τιμή, Χρυσή Αυγή", "Έξω οι ξένοι", " Έλληνας γεννιέσαι δε γίνεσαι" και άλλα παρόμοια...κάθε παρέα αποτελούνταν από καμιά τριανταριά άτομα περίπου, ούτε ένας, ούτε δύο.

Αντιδράσεις δεν υπήρξαν από τους συνεπιβάτες. "Μουγκαμάρα" χαρακτήρισε την αντίδραση ο φίλος μου, όταν τον ρώτησα.

Μέσα στο βαγόνι βρισκόταν ένας μετανάστης, κοντά στον φίλο μου και κάποια στιγμή όταν κατά λάθος τον ακούμπησε-ένα πολύ χαλαρό σπρώξιμο εντελώς ακούσια- γύρισε και τον κοίταξε έντρομος ζητώντας του "συγγνώμη''! Ο άνθρωπος είχε τρομοκρατηθεί απ' το σκηνικό κι ας μην είχε κάνει τίποτα...ήταν απλώς ξένος κι αυτό ήταν αρκετό!

Κι όλα αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα που ξέρει πολύ καλά τι θα πει κατατρεγμός, προσφυγιά, μετανάστευση, εκμετάλλευση και εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον.

Η επίσημη πολιτεία τόσα χρόνια, από τη δεκαετία του '90 κι ακόμα δεν κατάφερε να βρεί λύσεις στο μεταναστευτικό, σαν να μην την αφορούσε τι συμβαίνει γύρω της. "Γρήγορα ποτέ και πρόχειρα πάντα" είναι το μότο κάθε κυβέρνησης που πέρασε απ' αυτό τον τόπο σε κάθε σημαντικό ζήτημα, αν κρίνει κανείς από τα αποτελέσματα.

Και τώρα αναλαμβάνουν την "φροντίδα" ομάδες, κόμματα με δημοκρατικό μανδύα που ανεμίζει αγέρωχα, σπέρνοντας τον τρόμο και τον πανικό, σε αλλοδαπούς και ημεδαπούς.

Δυστυχώς το "αυγό του φιδιού" έχει ραγίσει, και το φίδι και είναι έτοιμο ν' αρχίσει να σέρνεται...στην Ελλάδα, στην Ευρώπη...κι όποιος νομίζει πως δεν το αφορά, γιατί δεν ανήκει στην κατηγορία-στόχο των ομάδων που το υπηρετούν γελιέται. Ο στόχος τους αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες που προκύπτουν. Σήμερα είναι οι μετανάστες, αύριο θα είναι κάποια άλλη κοινωνική ομάδα και τα πιστεύω της.

Διαβάστε και εδώ:

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=127066 αλλά και το άρθρο του Τάσου Τσακίρογλου στη σελ. 12 της σημερινής Κυριακάτικης με τίτλο"Ακροδεξιό μέτωπο εναντίον μεταναστών".

Λοιπόν, αγρίεψε ο κόσμος
σαν καζάνι που βράζει
σαν το αίμα που στάζει
σαν ιδρώτας θολός

Πότε πότε γελάμε
πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει
να γλυκαίνει ο καιρός

Μα όταν κοιτάζω τις νύχτες
τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν
νέα για να μου πουν

Ήμουν εγώ στη φωτιά
και ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά

Είδα τον πόλεμο φάτσα
τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα
από τους πιο πατριώτες
να ‘χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη
με τ’ όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα στη βουλή

Κάτω από ένα τραπέζι
το θυμάμαι σαν τώρα
με μια κούπα σταφύλι
στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια
στον ουρανό σα λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ

Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν
τι ωραία που πέφτουν

Είδα γονείς ορφανούς
Ο ένας παππούς απ’ τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας
πήγε να’ βρει βουλγάρικη σφαίρα
Και ο άλλος κύπριος φυγάς
στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα 2 τον κόψαν οι Ναζί

Είδα μισή Λευκωσία
βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ’ άδειο ξενοδοχείο
Αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάμε στης πλατείας τη γιορτή

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
Είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη
Είδα να τρέχουν στο δρόμο
με τα παιδιά τους στον ώμο
Και γω τουρίστας
με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη
που απ’ την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος
μετάλλια ντόπας ζητάει ολυμπιάδες
Και η χώρα ένα γραφείο τελετών
Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
και απ’ την ομόνοια να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα, άνθρωποι σα λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή
ή για καζίνο και πούρα

Έτσι και αλλιώς μπερδεμένη
η πίστη μας η καημένη
ο Σολωμός με Αρμάνι και την καρδιά ανοιχτή

Δεν θέλω ο εαυτός μου να είναι τόπος δικός μου
Ξέρω πως αν όλα μου μοιάζαν θα ήταν αγέννητη η γη

Δε με τρομάζει το τέρας
ούτε και ο άγγελος μου
ούτε το τέλος του κόσμου

με τρομάζεις εσύ

Με τρομάζεις ακόμα
οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε
της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα του θεού
ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο
προσκοπάκι χαμένο

Προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
έχεις πατρίδα το φόβο
γυρεύεις να’ βρεις γονείς
μισείς το μέσα σου ξένο

Κι όχι
δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω που πατώ
και που πηγαίνω

Πατρίδα

στιχ.-μουσ. Αλκίνοος Ιωαννίδης