Καλημέρα και....Καλή Τύχη.....(Αντώνη)!

Υποψήφιοι...

Τι κι αν το on line σύστημα που υποστήριζε την εκλογική διαδικασία κατέρρευσε, τι κι αν ο Ψωμιάδης πήγε στο νοσοκομείο απο υπερβολική κόπωση, συναισθηματική φόρτιση και πνευμονία, ο Αντωνάκης τα κατάφερε και έμεινε όρθιος βγαίνοντας νικητής -και πρόεδρος- μέσα απ' τον τυφώνα "Ντόρα" που δεν κατάφερε τελικά να "σαρώσει" παρ' όλη την ..."απειλητική" του διάθεση!

Αϊντε να δούμε τί θα φέρει η επόμενη των εκλογών στη ΝΔ ...στον Αντώνη πάντως ευχόμαστε "καλή τύχη και....σιδεροκέφαλος" διότι έχει εκτεθεί υπερβολικά στις..."υπόγειες δυνάμεις" και θα του χρειαστεί ;-)

Αν τα καταφέρει και παραμείνει πρόεδρος όλου του κόμματος, χωρίς ταλαιπωρείες και άλλα ..."παράξενα" συμβάντα, τότε θα πρέπει και η επιστήμη να κάνει το καθήκον της, εξετάζοντας ενδελεχώς την περίπτωσή του. Τα συμπεράσματα που θα προκύψουν μπορεί να είναι απο πολύ σημαντικά έως..."σωτήρια" !

Τελευταία μέρα του Νοέμβρη σήμερα κι ακόμα να χειμωνιάσει...περισσότερη φλυαρία -μετά μουσικής-λίγο μετά τις έξι, στη γνωστή συχνότητα.

Καλή εβδομάδα να έχουμε:-)

Σήμερα κληρώνει (;)

"Γέλα, κυρία μου...γέλα μαζί μου..."

Ε, ναι, όντως πέρασε πολύς καιρός και δεν κάναμε καμία ανάρτηση!

Πολλά και σημαντικά συνέβησαν όλο αυτό το διάστημα που λείψαμε απο δω, πολλή και η δουλειά, αλλά είχαμε και γκαντεμιές!

Αντε να τελειώνουν με τις εκλογές εκεί στη Νέα-Νέα Δημοκρατία, να κάνουνε και τα εγκαίνια, να βρούμε και μεις την υγειά μας επιτέλους!
Δεν είναι ν' αναφέρεις το όνομα της κόρης κι αμέσως βρίσκεσαι στη Ζώνη του Λυκόφωτος!
Τα κινητά χαλάνε αιφνιδίως, το internet αναστέλλει τη λειτουργία του την ώρα που χρειάζεται να στείλεις επειγόντως e-mail, ας μη συνεχίσω καλύτερα, διότι είναι πολλά μαζεμένα στη λίστα και θα σας κουράσω!

Είπαμε να κρατήσουμε, όσο μπορούμε χαμηλά τους τόνους, μην πάθουμε καμιά ζημιά και τρέχουμε και δε φτάνουμε! Σε γαργαλάει όμως η γλώσσα, ξεχνιέσαι και δεν αργεί να συμβεί το κακό!

Τώρα που το καλοσκέφτομαι αν δεν βγεί πρόεδρος η Κόρη θα μπορούσε κάλλιστα να διακριθεί ως μένταλιστ στο σόου του Στραβοκουτάλια Γκέλερ!!! Μια..."προίκα" την έχει, γιατί να μην την εκμεταλλευτεί;

Τώρα, σε περίπτωση που βγεί ο Αντωνάκης, θα παρακολουθούμε με αγωνία την πορεία του....για ευνόητους λόγους!

Όπως και να χει, σήμερα κληρώνει και κανείς δεν ξέρει το αύριο τη θα φέρει...μόνο η ΕΜΥ προβλέπει θυελλώδεις νοτιάδες, βροχές και πτώση της θερμοκρασίας!

Λες;

Εεεε;;;

Βόλτα στο δρόμο με τις ...πρεσβείες!

"ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ"!

Όλοι;

Οχι όλοι....δυστυχώς κάποιοι απο μας μετά την καθιερωμένη επίσκεψη στο Πολυτεχνείο το πρωί, γύρισαν σ' ενα γραφείο για να δουλέψουν, σ' ενα σπίτι για να διαβάσουν, σ' ενα νοσοκομείο για να δουν κάποιον στενό συγγενή και πάει λέγοντας....

Μέσα σ' αυτούς κι εγώ...

Όταν αποφάσισα να γυρίσω σπίτι, μήπως και προλάβω την πορεία, η Κηφησίας ήταν πήχτρα στην κάθοδο κι εγω έψαχνα το γνωστό ταξί που ποτέ δεν σταματάει!

Σήμερα, το ταξί είχε ένα λόγο παραπάνω για να μη σταματήσει....η κάθοδος της Κηφισίας, απο το Φάρο του Ψυχικού και κάτω, ήταν κλειστή και ήταν ακριβώς στο Φάρο, που μας άφησε το λεωφορείο για να συνεχίσουμε τη διαδρομή, ο καθένας σπίτι του, με τα πόδια φυσικά.

Η ΕΛ.ΑΣ επί ποδός!

Κορδέλες να κλείνουν τους δρόμους, ακροβολισμένα περιπολικά και μηχανές, "αλεξίσφαιροι" παντού, κορναρίσματα, πανδαιμόνιο και οι αστυνομικοί που ήταν αραχτοί στο πεζοδρόμιο να γελάνε με το μποτιλιάρισμα!

Κι ολα αυτά στο ύψος του Ψυχικού που δεν περνάει καμία πορεία....

Λίγο πιο κάτω, ενα σκυλάκι που είχε βγάλει βόλτα τον ιδιοκτήτη του χάζευε κι αυτό σαστισμένο εναν Προστάτη του Πολίτη και μύριζε την αρβύλα του μ' ενδιαφέρον.

"Κατούρα ρε! Δέντρο!", μουρμούρισα στο σκύλο προσπέρνοντας...το βλέμμα του "αλεξίσφαιρου" στράφηκε στο σκυλάκι γεμάτο "τρυφερά" αισθήματα!

Ενας μετανάστης πουλούσε μπροστά σ' ενα εστιατόριο τριαντάφυλλα...

Ενας οδηγός έχοντας χάσει την υπομονή του έστελνε στον διάβολο εναν μικρό Προστάτη του Πολίτη και ζητούσε να μάθει πως θα φτάσει στον...Πειραιά!

Τον έστειλε για άλλη μια φορά στον αγύριστο κι έφυγε, ενω πίσω του η ουρά των αυτοκινήτων ούρλιαζε!

Φορτωμένη με την τσάντα της δουλειάς και περπατώντας μπροστά απο διάφορες πρεσβείες, προσπαθώ να καταλάβω γιατί έκλεισαν την κάθοδο της Κηφισίας ...τι φοβήθηκαν δηλαδή, μήπως κατέβουν οι αναρχικοί και οι τρομοκράτες των Βορείων Προαστείων και ενωθούν τις δυνάμεις του κέντρου και μπουρλοτιάσουν την Αθήνα;

Ή μήπως θέλουν τελικά να ταλαιπωρήσουν όσους περισσότερους πολίτες της Αθήνας γίνεται, προκειμένου να τους στρέψουν εναντίον των μαζικών διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων;

"Πρόβα τζενεράλε" λέγανε το πρωί τα ρεπορτάζ....μάλιστα.

Και κάπου εδω θα ήθελα να ενημερώσω τους Προστάτες του Πολίτη που έχουν στρατοπεδεύσει Κηφισίας και Πανόρμου με τις μηχανές τους, πως η Βροχή των Λεοντιδών τελείωσε , οπότε αντί να κάθονται και να χαζεύουν τον ουρανό για να δουν τα πεφταστέρια, καλύτερα να αδειάσουν το πεζοδρόμιο για να περνάνε οι πεζοί με την άνεσή τους!

17 Νοέμβρη 1973....

Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου

Πώς να με κάνουν να τον δω
τον ήλιο μ'άλλα μάτια;
Στα ηλιοσκαλοπάτια
Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...

Στου βούρκου μέσα τα νερά
ποια γλώσσα μου μιλάνε
αυτοί που μου ζητάνε
να χαμηλώσω τα φτερά;

"Πως να σωπάσω"

Κ.Κινδύνης-Στ.Ξαρχάκος-Ν.Ξυλούρης

Η πλατεία ήταν γεμάτη , με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές.
Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές
και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,
κι ήσουν φως μου , κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή
σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ' τα σημάδια , σαν σκυλί
με συνθήματα σκισμένα, σ' έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί
στ' αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους,
και ζητώ πληροφορίες και υλικό,
να φωτίσω τις αιτίες που μ' αφήνουνε μισό.

Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
στα παιδιά και τους εργάτες , στους πολίτες, στους οπλίτες ,
στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,

η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.

"Η Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ"

Δ.Σαββόπουλος

Θα κλείσω το παράθυρο
την πόρτα θα καρφώσω
τη νύχτα αυτή που ο θάνατος
γωνιά γωνιά σε ψάχνει.

Δε θα σε δώσω του φονιά
πουλί κυνηγημένο
θα βρω μαχαίρι και γωνιά
και θα τον περιμένω.

Χτυπάνε δυο, χτυπάνε τρεις
ραγίζουν τα ρολόγια
χτυπάν την πόρτα δεκατρείς
ακούει η νύχτα, τρέμει.

Δε θα σε δώσω του φονιά
πουλί κυνηγημένο
θα βρω μαχαίρι και γωνιά
και θα τον περιμένω.

Το αίμα σου γαρούφαλλο
το δάκρυ μου ποτάμι...

"Θα κλείσω το παράθυρο"
Μ.Λοϊζος-Λ.Παπαδόπουλος-Αλιμπέρτη

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

"Ο Φασισμός"
Φ.Λάδης-Θ.Μικρούτσικος-Μ.Δημητριάδη

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή.
Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκκαλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς

"Ηλεκτρικός Θησέας"
Δ.Βάρος-Γ.Μαρκόπουλος-Π.Σιδηρόπουλος-Μ.Φωτίου

.

Φτιάξε μου τη μέρα!

Τελικά, όταν ασχολείσαι με την ενημέρωση, δυο πράγματα θα συμβούν, αργά ή γρήγορα:

Α-Μετά τα δελτία των οκτώ στα κανάλια δεν κοιμάσαι φυσιολογικά κι αν κοιμάσαι, τα όνειρά έχουν περιέχουν... σκουπίδια και άλλες φρίκες

Β-Ξυπνάς απότομα και εκνευρίζεσαι με τη μια, γιατί η τελευταία ενημέρωση πριν απο την εκπομπή κρύβει δυσάρεστες-κυρίως- εκπλήξεις, που ορισμένες φορές φέρνουν την υπομονή σου στα όριά της και το μυαλό σου αρχίζει να "παίζει" επικίνδυνα παιχνίδια παρακάμπτοντας τη λογική.

Ας αφήσουμε όμως την....ψυχοπαθολογία του Homo Enimerus κι ας μπούμε στο θέμα.....

Πριν απο λίγο διαβάσαμε στο zougla.gr το παρακάτω... "πολιτιστικό " γεγονός :

"Πνίγουν τις γάτες στον ποταμό Έβρο"

Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009, 16:47

Ηλιοπούλου Ελένη

"Αυτές οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν πρόσφατα από μια ευαισθητοποιημένη φιλόζωη, η οποία τις έστειλε στο email της zougla.gr, καταγγέλλοντάς μας το γεγονός. Τα γατάκια μεταφέρονται εκεί από τους ψαράδες της περιοχής και εγκαταλείπονται πάνω σε αυτό το παράπηγμα, στη μέση του πουθενά.


Μόλις χειμωνιάσει και ανέβει η στάθμη του νερού του ποταμού Έβρου, τα δύσμοιρα αυτά ζώα είναι βέβαιο ότι θα πνιγούν, εάν πρώτα δεν πεθάνουν από την πείνα. Είναι βέβαιο ότι θα αλληλοφαγωθούν εξαιτίας της έλλειψης τροφής και του αποκλεισμού τους από το νερό. Η κυνική απάντηση των ψαράδων που ακολουθούν αυτή την τακτική εξόντωσης των αδέσποτων γατιών… είναι ότι μόλις αυτά πεθάνουν, θα μεταφέρουν εκεί άλλα ζώα!
Το παράπηγμα - εξέδρα των ψαράδων στη μέση του πουθενά, κανονικό κολαστήριο για τα γατιά της περιοχής Η δημοτική αρχή τι κάνει; Το ξέρουν οι ντόπιοι, αλλά κανείς ανευθυνο-υπεύθυνος; Οι νόμοι 1197/3.9.1981 και 2017/1992/Α-31 προβλέπουν ποινή φυλάκισης ή χρηματικό πρόστιμο για όποιον εγκαταλείψει ή βασανίσει ζώο!

Πότε οι νόμοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται στην Ελλάδα; Αυτά είναι τα έργα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού;"

Προφανώς η λέξη "στείρωση" είναι άγνωστη λέξη για κάτι υποκείμενα σαν τους συγκεκριμένους πολίτες που επιδίδονται στο παραπάνω σπορ...και δεν είναι οι μόνοι, δυστυχώς!

Πρέπει να φύγω, δεν προλαβαίνω να γράψω περισσότερα εδω...εκείνο που μ'εξοργίζει ακόμα περισσότερο είναι που έχω επαναλάβει πολλάκις, σε μικρό χρονικό διάστημα, την κουβέντα " ο πολιτισμός φαίνεται απο τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος τους αδύνατους και τα ζώα".

Δεν εξοργίζομαι επειδή επαναλαμβάνομαι....αλλά επειδή υπάρχει η ανάγκη να πω και να ξαναπώ την παραπάνω φράση.

Και ξαφνικά, αρχίζω να θυμάμαι την ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Όλα είναι δρόμος" και τον εξαιρετικό Θανάση Βέγγο στο ρόλο του θηροφύλακα.........

Κονσέρτο για οδοστρωτήρα και...καυτή άσφαλτο...

Οδοστρωτήρας...αυτή ήταν η λέξη που τριγυρνούσε στο μυαλό μου χτές....

Οχι, δεν αποφάσισα ν' ασχοληθώ με ασφαλτοστρώσεις, όμως απο τις 11 το πρωί και μετά στο γραφείο, μέχρι τις 17.30 που έφυγα, είχα γίνει ενα φρεσκοχιλιοπατημένο υπόστρωμα ασφάλτου απο την κόπωση και τη φρίκη της χθεσινής δουλειάς!

Βέβαια οι μάστορες που έφτιαχναν πάγκους, ντουλάπια, τοίχους -και δεν ξέρω τι άλλο- στην κουζίνα, έκαναν ο,τι μπορούσαν οι άνθρωποι για να φτιάξουν την ατμόσφαιρα! Η μελωδία του τρυπανιού εναλλάσσονταν με εξαιρετική αρμονία μ' εκείνη του σφυριού και η μόνη παραφωνία που δεν με άφηνε ν' απολαύσω αυτό το...ιδιόμορφο κονσέρτο ήταν η...ξεκούρδιστη ηλεκτρική σκούπα , μια κακόβουλη ηχητική παρένθεση, που κατέστρεφε την αρμονία και το...συναίσθημα που είχε σκοπρίσει στο χώρο το "Μαστορικό Κονσέρτο για Τρυπάνι και Σφυρί"!

Τα τηλέφωνα χτυπούσαν διαρκώς, εναλλάξ ή και τα δύο μαζί, ω τι πανδαισία ήχου και αρμονίας, ενω ή γάτα αποφάσισε να κατοικοεδρεύσει προσωρινά πάνω στο γραφείο μου, δίπλα στο πληκτρολόγιο! Ευτυχώς, έκατσε απ' την αριστερή πλευρά, γιατί αν ήταν δεξιά, θα την μπέρδευα σίγουρα με το..."ποντίκι" του υπολογιστή, αφού είχαν και το ίδιο χρώμα, θα ήμουν απολύτως δικαιολογημένη!

Αφού άφησα τον...μαγευτικό χώρο του γραφείου, κατέβηκα στην Κηφισίας να πάρω ταξί και να γυρίσω σπίτι μου.
Κίνηση, κορναρίσματα, φωνές, κακό, ταξί να μην βρίσκεται πρόθυμο κι εγω να δοκιμάζω την υπομονή μου παίζοντας τσέλο με τα νεύρα μου!

"Να μπορούσα στα σύννεφααααα να είχα εγω βενζινάδικοοοοο"

Είχε περάσει κανα δεκάλεπτο όταν, επιτέλους!, το ταξί σταμάτησε στο νόημα που του έκανα, το τζάμι του συνοδηγού άνοιξε και η ερώτηση "Κηφισίας;" βγήκε ξεψυχισμένα για πολλοστή φορά απ' το στόμα μου.

"Ελα, ελα, ελα," μου απάντησε ο οδηγός κάνοντας μια γρήγορη κίνηση με τα χέρια και γω άνοιξα την πόρτα και χώθηκα στο πίσω κάθισμα.

"Κοπελιά, μείον 1 και 20 να θυμάσαι!" με πληροφόρησε ο οδηγός. Α, ωστε είχε κι αλλον μέσα στο ταξί, ούτε που το είχα προσέξει.

"Εντάξει" του απαντώ, "καλησπέρα και... ευχαριστώ πολύ" απάντησα σκεπτόμενη πως, παρ' ολη την κίνηση, τελειώνουν τα βάσανά μου σύντομα.

"Πού στην Κηφισίας";;;

"Στο ύψος του President" .....

Και ήρθε η θεϊκή απάντηση του οδηγού, με τη χάρη και σπιρτάδα του άνετου τύπου, που είναι cool και χιουμορίστας με σφαγίδα και χαρτί γνησιότητας:

"Ααααα, δεν μπορώ να σ' αφήσω εκεί κοπελιά! Είναι ψηλό το κτίριο, οδηγάμε δεν πετάμε!" απαντάει και σκάει στα γέλια μόνος του....

Η απάντηση δεν ξέρω πως μου ήρθε, άλλα μάλλον ήταν κατάλληλη για να κάνει το οδηγό να μην μου ξαναμιλήσει στην υπόλοιπη διαδρομή:

" Δεν πειράζει, αφήστε με στο ισόγειο, θα χρησιμοποιήσω το ασανσέρ"!

Πότε είπαμε πως παμε διακοπές;;;

1 χρόνος ......

"Μια φορά κι εναν καιρό ήταν δυο άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι"....

Κάπως έτσι ξεκινά το..."παραμύθι" που τελικά έγινε η εκπομπή που έχει οδηγήσει τις... κότες και τα κοκόρια της ευρύτερης περιοχής σε νευρική κρίση!

Ο Γιώργος, πριν γίνει Θηρίο Α, ήταν πρωϊνός τύπος σε καθημερινή δημοσιογραφική εκπομπή . Η Ειρήνη, πριν γίνει Θηρίο Β, ήταν κι αυτή πρωϊνή του Σαββατοκύριακου με μουσική εκπομπή.

Και οι δυο βρίσκονταν στο Κόκκινο απο την αρχή που ξεκίνησε να εκπέμπει, ωστόσο δεν είχαν συναντηθεί ποτέ , ούτε για καφέ!


Καφέ ήπιαν την παραμονή της εκπομπής τους, που γεννήθηκε σαν σήμερα, 10 Νοεμβρίου 2008 στις 06.00 πμ στο Κόκκινο 105.5, γεγονός που βοηθάει τους φανατικούς των ζωδίων και άλλων μεταφυσικών ενασχολήσεων, να συμπεράνουν με ακρίβεια, πως η εκπομπή ανήκει στο ζώδιο του Σκορπιού και έχει ωροσκόπο Ζυγό:-)

Η εκπομπή ονομάστηκε "Θηρία Ενήμερα" ξυπνάει πάντα πριν τις κότες, προκαλώντας τους νευρικό κλονισμό, είναι μια υπερπαραγωγή που αναλύει πόσες πόρτες έχει η ζωή και πόσα παράθυρα τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων.
Ζει το παρόν με χιούμορ και σαρκασμό , ενώ ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία - και κάποια επιφυλακτικότητα - από τη «χαραμάδα» που αφήνει η επικαιρότητα . Αν δεν υπάρχει «χαραμάδα» , μην ανησυχείτε, ανοίγουμε τη δική μας!
Τέλος, ασχολείται με τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ενώ φιλοδοξεί να είναι η πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή που θα μετοικήσει στον Άρη , τον Κόκκινο πλανήτη και θα μεταδώσει ζωντανά την καταστροφή του κόσμου στις 21 Δεκέμβρη 2012.
Για την ώρα βολεύεται «Στο Κόκκινο» από τις 06.00 έως 7.30 το πρωί Δευτέρα με Παρασκευή και σήμερα γίνεται ενός έτους!

Η συνέχεια... λίγο μετά τις 6...:-)