Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Αισθάνομαι....


Βλέπω, οσφραίνομαι, ακούω, αγγίζω, γεύομαι...οι πέντε αισθήσεις μου, μόνες τους, χωρίς εμένα...

Σ΄ένα κόσμο, οχι όπως τον ζήτησα, που "πρέπει" όμως να γίνει δικός μου...


Παράξενη ησυχία...

Η μυωπία κάνει το αύριο θολό, μια θλιβερή οπτασία μέλλοντος, η αφή μου χαράσσεται και λιώνει στο κρύο και τραχύ δέρμα του κόσμου στον καθρέφτη μου...ακούω το " χθές" που απέτυχε να γίνει "αύριο" να διαβάζει αόριστα χάρτες και ονόματα δρόμων που χάθηκαν ή έμειναν υπό κατασκευή και αναιρέθηκαν...


Η μυρωδιά του φόβου είναι διάχυτη τόσο, που δυσκολεύομαι να την ξεχωρίσω απ' τις υπόλοιπες αδέσποτες οσμές.....τα μίζερα λουλούδια της έχουν ποτίσει με χοντρές τετράγωνες σταγόνες κρύου, άρρωστου ιδρώτα
τα πάντα...

Ο χρόνος φεύγει και γεύομαι την πίκρα του...."πήγα χαμένος" λέει και χάνεται στη χαραμάδα της λησμονιάς...

Παράξενη ησυχία...


Σαν μια βόλτα στο δάσος το φθινόπωρο λίγο πριν αρχίσει να φυσάει δυνατά ο αέρας.... Σαν σηκωθεί, θα πέσουν τα νεκρά φύλλα και το κρύο του χειμώνα, θα δεις πως είναι υποφερτό και λίγο...

Η Άνοιξη είναι κοντά...πάντα ήταν...
Μπορώ να ξεχωρίσω την αύρα της, ευτυχώς ...είναι πάντα φρέσκια, δροσερή, προκλητική και παθιασμένη...τη νιώθεις.

Έτοιμη..
..



Καλημέρα σε όλους....

2 σχόλια:

  1. μα αυτό είναι ένα θαυμάσιο ποίημα!
    εύγε σας.
    κατά τα άλλα είμαστε λίγο πεσμένοι-όχι από εμβόλιο γρίππης αλλά από τα τεκταινόμενα στο σάιτ protagon.(το ρητό:όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα κλπ το ξέρετε βέβαια)
    σας χαιρετώ. θα σας δω την Κυριακή το μεσημέρι.
    κασκουγκ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κα Σκούγκ, το εμβόλιο της γρίππης δεν είναι τίποτα μπροστά στον καθημερινό "εμβολιασμό" των ΜΜΕ οχι για προστατευθούμε απο τη "νόσο των χαζών αγελάδων", αλλά για να ποτιστούμε μ' αυτήν και ν' αρρωστήσουμε μια ώρα αρχύτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή