Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Καλό ταξίδι Αντρέα...


Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις ή να γράψεις για εναν άνθρωπο που φεύγει απ' τη ζωή, πόσο μάλλον όταν αυτό γίνεται εντελώς ξαφνικά και απροειδοποίητα.

Όταν χτύπησε κατά τις έντεκα το πρωί το τηλέφωνο και στην οθόνη φάνηκε το όνομα Bosko, δεν περίμενα ν' ακούσω πως ενα αγαπημένο πρόσωπο έφυγε απ' τη ζωή, πολύ περισσότερο πως αυτό το πρόσωπο ήταν ο Ανδρέας Παγουλάτος, ο ποιητής με το φωτεινό βλέμμα και το γλυκό χαμόγελο που στα εξήντα του ζούσε και δημιουργούσε με τη λαχτάρα του έφηβου.

Τον θυμάμαι στο στούντιο να κάθεται στον καναπέ κι εγω να προσπαθώ να διαβάσω ενα ποίημα του, για ένα απ' τα πολλά project που είχε στο νού του...δεν μιλούσε, μόνο άκουγε, ενω προσπαθούσα να μπώ στο νόημα και στο κλίμα των στίχων του....έγραφε τόσο περίεργα και περίτεχνα τους στίχους στο χαρτί που του ζήτησα να μου εξηγήσει γιατί...μου εξήγησε με μεγάλη διάθεση τον τρόπο της γραφής του και τα σχέδια που άφηναν οι στίχοι των ποιημάτων του στο χαρτί...

Όταν τον ρώτησα αν έχει κάποια παρατήρηση στην ανάγνωσή μου χαμογελώντας γλυκά μου είπε δυο πράγματα και μ' έβαλε κατευθείαν εντός ...δεν ήταν παρατήρηση, ούτε καν σχόλιο αυτό που μου είπε...ήταν προτροπή, απλά και χαλαρά, χωρίς στόμφο και έπαρση μ' έκανε, οχι μόνο να διαβάσω, αλλά να λυθώ τελείως και να νιώσω το νόημα αυτού που διάβαζα...

Παλιότερα στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας πάλι τον είχαμε σύμμαχο. Ακούγαμε τις ιστορίες που είχε να μας διηγηθεί, καλμάραμε το άγχος μας, ζηλεύαμε τα όμορφα ταξίδια του στον κόσμο και κύλαγε ο χρόνος.

Κάποια άλλη στιγμή τον θυμάμαι στο Nosotros σε μια απ' τις πολλές μουσικοποιητικές βραδιές που διοργάνωνε εκεί.

Η αλήθεια είναι πως τον γνώριζα λιγότερο απ' τους φίλους μου και λυπάμαι που δεν κατάφερα να κάνω εκείνη τη συνέντευξη που μου είχε ζητήσει.

Πάντα ευγενικός ο Αντρέας, πάντα καλοσυνάτος, πάντα εκεί, δίπλα στους νέους μουσικούς, στους νέους καλλιτέχνες, που ήθελε να πλαισιώνουν τα ποιήματά του, δίπλα τους...να τρέφει και να τρέφεται , να αναδεικνύει, να υποστηρίζει, να βοηθά.

Ο Αντώνης, ο Ζαχαρίας, ο Ηλίας, ο Παναγιώτης, ο Επίκουρος, ο Βασίλης και άλλοι πολλοί που δεν έτυχε να γνωρίσω, ήταν μαζί του στην παρέα, στη μουσική, στις διαλέξεις, στις εκθέσεις παντού όπου και όποτε χρειαζόταν.

Το χθεσινό οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο μετέτρεψε τον Ανδρέα σήμερα το πρωί σε χελιδόνι...ίσως το μόνο χελιδόνι που έφυγε με τον ερχομό της Άνοιξης...

Καλό ταξίδι Ανδρέα....

"...να εξαγνίσουμε με νερό τα μάτια
για να βλέπουμε τη λάμψη ή τη ραγισματιά,
τ' αυτιά, για ν' ακούμε τα μυστικά των πετούμενων
σήματα.
Με νερό να καθαριστούμε απ' την άχρονη σκόνη
την άτοπη φθορά,
η άφθαρτη πανοπλία να πέσει...
ευλύγιστοι να πορευτούμε
ως και στις ράχες του..."

Νερό-Ανδρέας Παγουλάτος

5 σχόλια:

  1. Θα τα βλέπει άραγε όλα αυτά από εκεί ψηλά; θα αφήνει ένα δάκρυ να κυλήσει με την αγάπη των φίλων του, όπως κυλούν σήμερα τα δικά μας δάκρυα;
    στο καλό, αγαπημένε μας, δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προς το Blog σας
    Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
    Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
    Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες
    Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..
    www.ksipnistere.blogspot.com

    www.ksipnistere.gr
    Βάλτε και εμάς στη λίστα με τα ιστολόγια σας... ότι θέλετε μπορείτε να το στείλετε στο e-mail μας και από κάτω το link σας και δημοσιεύετε ακέραιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Bosko, Αντωνάκη μου, τα δάκρυα είναι για μας...εκείνος είναι τώρα ΕΝΑ με ο,τι απ' το σύμπαν προσπάθησε να μας μεταφέρει όσο ήταν ανάμεσά μας...πορεύεται ευλύγιστος, όπως και στα ποιήματά του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ένας σύγχρονος δον Κιχώτης, πολεμιστής υπέρ της δημιουργίας των νέων, όμορφος άνθρωπος, αληθινός ποιητής. Ο ενθουσιασμός και η διάθεση του για ζωή ήταν σπάνια. Γνήσιος ρομαντικός, μπορεί να ήταν και ο τελευταίος, σε ένα κόσμο κυνικότητας και υλισμού. Με ένα χαμόγελο, με ένα καλοσυνάτο σχόλιο μπορούσε να σε κάνει να συνεχίσεις όταν σκόνταφτες στους προσωπικούς σου δαίμονες. Φίλος και μέντορας ταυτόχρονα, ποτέ δεν σου επέβαλε την γνώση του μόνο την μοιραζόταν. Θεωρητικός υψηλού επιπέδου με αστείρευτες γνώσεις, επέλεξε να ζήσει έξω από το σύστημα και να κρατήσει το ασυμβίβαστο και την καθαρότητα του χαρακτήρα του και τα κατάφερε. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που τον γνώρισε και να μην τον συμπάθησε και υπάρχουν πολλοί που τον αγαπούν πραγματικά. Από τον ίδιο δεν άκουσα ποτέ κακό λόγο για κανέναν ακόμα και όταν ήταν πικραμένος με κάποιον. Αγαπούσε την ζωή και ήξερε να την ζει. Μοναχικός και υπερκοινωνικός ταυτόχρονα. Στα λίγα χρόνια που τον ήξερα τολμώ να πω ότι γίναμε φίλοι. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους που γνώρισα. Η απώλεια ειναι μεγάλη και δεν εκφράζετε εύκολα με λόγια. Υποκλίνομαι στο πνεύμα του. Καλό ταξίδι Αντρεα...

    Επίκουρος Τριανταφυλλίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θυμάμαι την χαρά του όταν είχε ηχογραφηθεί το 'Νερό'..την ίδια χαρά που ο Αντρέας μας έδινε γεναιόδωρα σε κάθε συνάντηση, σε κάθε καθαρό του βλέμμα. Ξενυχτάμε όλοι μαζί με τον φίλο μας, τον δάσκαλό μας, τον πλάνητα ΠΟΙΗΤΗ. Τόση πίκρα που έφυγε μα τόση ευγνωμοσύνη που τον συναντήσαμε. Θα ζεις μέσα μας, καθημερινά..θα ανθίζεις σαν τα περιβόλια οπου μεγάλωσες, με τα φρούτα, τα μποστάνια και τα μεγάλα όμορφα όνειρά σου..Αγαπημένος για πάντα.

    Παναγιωτης Μπούσαλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή