Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

Πασχαλινός βραχνάς...με ολίγο απο Τέχνη!



Λόγια....πολλά λόγια.

Κατά συνέπεια όταν το μόνο που κάνεις είναι να μιλάς ακατάπαυστα και να γοητεύεσαι απο τις ασυναρτησίες και την μπουρδολογία που παράγεις , όταν έχεις χιλιάδες κόσμου απο κάτω να χειροκροτεί , να σε επεφημεί και να ζητωκραυγάζει, έρχεται κάποια στιγμή που αποθρασύνεσαι τελείως. Κι αν είχες κάπου μέσα σου έναν ενδοιασμό για όσα είπες, το δυνατό και παρατεταμένο χειροκρότημα σου τον έδιωξε.

"Συγγνώμη" για τις παραπλανητικές, επικίνδυνες, αλλά και τις απλές μπούρδες που διέπουν το λόγο σου, τις σκέψεις σου και τις πράξεις σου, δεν ζήτησες ποτέ. Κι αν ζήτησες "συγγνώμη" κάποια στιγμή στη ζωή σου, είναι γιατί ήταν ο μόνος τρόπος να ξεγλιστρήσεις και να δείξεις τάχα μου ενα ανθρώπινο πρόσωπο.

Για ποιο λόγο άλλωστε πληρώνεις τόσους επικοινωνιολόγους και συμβούλους, αν όχι για κάτι τέτοιες "δύσκολες" στιγμές.

"Τα πολλά λόγια είναι φτώχια" λέει ο λαός ....

Κι όμως εσύ καταφέρνεις να πλουτίζεις μόνο με λόγια γιατί έργα, πραγματικά έργα κι οχι πυροτεχνήματα μάρκας "άρπα-κόλλα" δεν είδαν ποτέ στην πραγματικότητα αυτοί που σε χειροκροτούν!
Το μόνο που εισέπραξαν οι περισσότεροι- οι ιδεολόγοι πάππου προς πάππου- είναι λόγια.Κάποιοι άλλοι απο όχλος έγιναν οπαδοί, πελάτες και κατόπιν βολεύτηκαν υπό την προστασία σου. Κι ύστερα κι άλλοι, κι άλλοι....αυτοί στηρίζουν τα λόγια σου, τρώνοντας λίγο ή πολύ απο την πίτα που μοιράζεις και συ προσφέρεις σαν αντάλλαγμα περισσότερα λόγια στους πολλούς.

Αν μπορούσαμε να εξαγάγουμε τα λόγια που έχουν ειπωθεί και λέγονται ακόμα σ' αυτή τη χώρα, ως εθνικό προϊόν, δεν θα είχαμε έλλειμμα, θα μασταν πάμπλουτοι.

Λόγια λίπασμα για κάθε λογής ζιζάνιο που θα πνίξει όποιο λουλούδι πάει ν' ανθίσει. Λόγια πράσινα, λόγια μπλέ, λόγια ευρωπαϊκού τύπου, αμερικανικού, της πιάτσας, ανάλογα με το πανεπιστήμιο που φοίτησες.

Ωστόσο τα λόγια είναι λόγια και δε δίνουν καμιά παρηγοριά στο άρρωστο που μπαίνει στο τελικό στάδιο της αρρώστιας του.

Φρόντισε λοιπόν, να μην έρθεις στο τραπέζι μας, κατά την προσφιλή σου συνήθεια, την ώρα που θα πίνω το ουζάκι μου το Πάσχα με τους φίλους μου για μου δώσεις το χέρι μ' εκείνο το πλατύ ψεύτικο χαμόγελο.
Γιατί ακόμη κι αν σε ήξερα πριν γίνεις πολυλογάς μπουρδολόγος, ακόμα κι αν σ' εκτιμούσα γιατί ήσουν καλός γιατρός, καλός καθηγητής, καλός πολιτικός μηχανικός ή δεν ξέρω τι άλλο, τώρα δεν σε αναγνωρίζω καν.

Κι αν επιμείνεις να είσαι σίγουρος πως τα λόγια που θ' ακούσεις, δεν θα σου αρέσουν καθόλου.
Οχι πως θα καταλάβεις τίποτα, έτσι χοντρόπετσος που έγινες...αν καταλάβαινες θα ήσουν μαζί στο τραπέζι, δε θα μοίραζες χαιρετούρες με τις παλάμες ιδρωμένες.

Μην ποντάρεις στη χαρά μου, στις λίγες στιγμές ξεκούρασης και στη χαλαρότητα του ποτού...απλά μείνε μακριά.

Δεν θέλουμε γελοίους στη γιορτή μας...


Υ.Γ . Κατά τα άλλα απολαύσαμε στο δελτίο του MEGA μια λίαν εμπεριστατωμένη ανάλυση για το ποιός φταίει για τη χθεσινή τρομοκρατική επίθεση που στέρησε τη ζωή σ' ενα δεκαπεντάχρονο παιδί και το φως απο ένα δεκάχρονο.

Δένδιας και Σκανδαλίδης σ' ενα κρεσέντο απύθμενης ηλιθιότητας που εδώ και καιρό έχει καταντήσει ποικιλοτρόπως επικίνδυνη.

Αφού έφτιαξε η ψυχολογία μου για λίγο με το ομόλογο που έκλεισε κάτω του ψυχολογικού ορίου του 6% ,τώρα 5.95 ήταν 5.90%, θα σας γελάσω, καπάκι, ξαναχάλασε με τις δηλώσεις Σαχινίδη .
Αν συνεχίσουμε να δανειζόμαστε, λέει, με τόσο υψηλά επιτόκια ο,τι μέτρα και να πάρουμε δεν θα μπορέσουμε να επιτύχουμε δημοσιονομική σταθερότητα, γιατί τα λεφτά που θα μαζεύονται θα μας τα τρώνε οι τόκοι.

Ε, δεν πειράζει, πάρτε κι άλλα μέτρα και επιτέλους! τι το χουμε το ΔΝΤ;

Φουρκισμένη βγήκα να πάρω τσιγάρα και τρόμαξα σαν είδα το φεγγάρι έτσι μεγάλο που ανέτειλλε...ήθελα να το κοιτάζω και να προχωράω στο πεζοδρόμιο, αλλά στάθηκε αδύνατον.

Οι -κατά τα άλλα- πολιτισμένοι και ευρωπαίοι νεοέλληνες που βγάζουν το κατοικίδιό τους βόλτα, θεωρούν εικαστική παρέμβαση υψίστης πολιτιστικής αξίας τις σκυλοκουράδες, οπότε έπρεπε να είμαι προσεκτική για να μην πατήσω και καταστρέψω κανένα έργο τέχνης η αφηρημένη φεγγαρόπληκτη!

Αν έχετε καμιά καλή είδηση παρακαλώ να τη βάλετε στο σχόλιο...εγω δε βρήκα, δυστυχώς!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου